ΜΑΡΙΑ ΓΑΒΑΛΑ

Κείμενα για τον κινηματογράφο

Το ξυράφι και το βελόνι – για την ταινία «Η πόλη της θλίψης» (1989) του Χου Χσιάο-Χσιεν

Το εγκώμιο της ελευθερίας και της αθωότητας – Ξαναβλέποντας τις ταινίες του Ζορζ Φρανζί με το μάτι του σήμερα

Η επιθυμία για συμφιλίωση και αγάπη – για την ταινία «Καλά Χριστούγεννα Κύριε Λόρενς» (1983) του Ναγκίσα Όσιμα

Ο καθένας πεθαίνει μόνος του – Για την ταινία «Τρελή αγάπη» (2014) της Jessica Hausner

Η δύσμοιρη Μαρί και η καλότυχη Αν

Σχόλια πάνω στο έργο της Αθηνάς-Ραχήλ Τσαγγάρη

Ταινίες που μπορούν να κάνουν τη ζωή μας πιο όμορφη

Αφιέρωμα: Στο βελούδο των σκοτεινών καναλιών (Το ταξίδι της Βενετίας στην οθόνη)

Σχετικά με δύο ταινίες των αδελφών Νταρντέν: «Ροζέτα» (1999) και «Δύο ημέρες, μία νύχτα» (2014)

Χαρτογραφώντας έναν άλλο πλανήτη – για την ταινία «Χειμερία νάρκη» του Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν

Η στρατηγική του θηρίου – για την ταινία «Λεβιάθαν» (2014) του Αντρέι Σβιάγκιντσεφ

Η Τσεμιλέ (Cemile) – Σχετικά με την ταινία «Κάποτε στην Ανατολία» (2011) του Νουρί Μπιλγκέ Τσεϊλάν.

Μαγική πραγματικότητα – για την ταινία «Ο χορός της πραγματικότητας» (2013) του Αλεχάντρο Χοδορόφσκι

Το αίμα ενός ποιητή – για την ταινία «Boy meets girl» (1984) του Λεός Καράξ

Το οικείο και το ξένο: μια αλληγορία περί ηθικής – για τον «Λευκό θεό» (2014) του Κορνέλ Μουντρούτσο

Η στρατηγική του θηρίου – για την ταινία «Λεβιάθαν» (2014) του Αντρέι Σβιάγκιντσεφ.

Η γοητεία του να περπατάς στα σύννεφα – για την ταινία «Ο τέλειος γάμος» (1982) του Ερίκ Ρομέρ

«Η νύφη του Γκλόμνταλ» (1925) του Carl Dreyer: μια ταινία για την ανθρώπινη στενοκεφαλιά και μισαλλοδοξία

Το ταξί-σινεμά και η διακριτή ευφυΐα των Ιρανών – ένα σχόλιο για το «Ταξί» (2015) του Τζαφάρ Παναχί

Τα άυλα και τα αισθητά νήματα – για την «Αόρατη κλωστή» (2017) του Πολ Τόμας Άντερσον

Η οικονομία των σωμάτων – για τις ταινίες «Ηνωμένες Πολιτείες της Αγάπης» (2016) του Tomasz Wasilewski και «Όταν τελειώσει ο έρωτας» (2016) του Joachim Lafosse

H ζωή μετά τον θάνατο – για το «Frantz» (2016) του Φρανσουά Οζόν

Ο αινιγματικός σωσίας – για την ταινία «Toni Erdmann» (2016) της Maren Ade

Δύσκολη Ελευθερία: σκόρπιες σκέψεις για την ταινία «Το Μέλλον» (2016) της Μία-Χάνσεν Λοβ

Πώς να ζήσει κανείς αν δεν θέλει να πεθάνει. Η ιστορία του Φραντς Μπίμπερκοπφ

Η θυσία ενός Παιδιού και η τραγωδία των Άλλων -για την ταινία «Χωρίς αγάπη» (2017) του Αντρέι Σβιαγκίντσεφ.

Η αντίπερα όχθη της εφηβείας και το άνθος της μοναξιάς – για την ταινία «Πού είναι το σπίτι του φίλου μου;» (1987) του Αμπάς Κιαροστάμι

Από πόλεμο σε πόλεμο – για την ταινία «Ψυχρός πόλεμος» (2018) του Πάβελ Παβλικόφσκι

Ένα σχόλιο για την ταινία «Κλέφτες καταστημάτων» (2018) του Hirokazu Kore-eda

Ένα σχόλιο για την ταινία «Γυναίκες που περάσατε από δω» (2017) του Σταύρου Τσιώλη

Από το ηλιοβασίλεμα στο έρεβος – για την ταινία «Δύση Ηλίου» (2018) του László Nemes

Senso: Μεταξύ θεού τε και θνητού – για το «Senso» (1954) του Λουκίνο Βισκόντι

Το πεπρωμένο και η ουτοπία – για την ταινία «Mεκτούβ, Αγάπη μου» (2017) του Abdellatif Kechiche

Ένας Αμερικάνος φίλος – σχόλιο για την ταινία «Richard Jewell» (2019) του Clint Eastwood

Θα μπορούσε να είναι, αλλά είναι; – για τον «Εξαφανισμένο» (2019) του Ροντρίγκο Σορογκόγιεν

Σχόλιο για το «Certain Women» (2016) της Kelly Reichardt

Τα αινιγματικά πρόσωπα – σχόλιο για δύο ταινίες της Ανιές Βαρντά

Για τη «Μικρή μαμά» (2021) της Σελίν Σιαμά

Έρως – πόλεμος – για το «Je t’aime moi non plus» (1976) του Σερζ Γκένσμπουργκ

Η απόφαση της πλειοψηφίας – για την ταινία «Η ιστορία της Αντέλ Ουγκό» (1975) του Φρανσουά Τρυφώ

Η ζωή είναι όνειρο ή χωρίς όνειρα δεν υπάρχει ζωή; – για την ταινία «Céline et Julie vont en bateau» (1974) του Ζακ Ριβέτ

Σχόλιο για την ταινία «Camille Claudel, 1915» (2013) του Μπρυνό Ντυμόν

Περί ερωτικών ορέξεων και ηθών: από τη βουλιμική Αϊντέ στην ανορεξική Λενά – για δύο ταινίες του Ερίκ Ρομέρ

Ένας κινηματογραφικός σταθμός – για το «Μυριέλ ή ο χρόνος μιας επιστροφής» (1963) του Αλαίν Ρεναί

Κινηματογράφος και πολιτική: δύο ταινίες με τον Fabrice Luchini

Για το «First cow» (2020) της Kelly Reichardt

Ο φιλόσοφος και ο ποιητής – για την ταινία «Η Πωλίν στην πλαζ» (1982) του Ερίκ Ρομέρ

Στην κρυψώνα του έρωτα ή το τέλος της μοναξιάς – για την «Πράσινη αχτίδα» (1986) του Ερίκ Ρομέρ

Για την ταινία «Δεν έχετε δει τίποτα ακόμη» (2013) του Alain Resnais

Σχόλιο για την ταινία «Το γόνατο της Κλαίρης» (1970) του Ερίκ Ρομέρ

Διαχρονικές αλήθειες και εμβόλιμα ψεύδη – σχόλιο για την ταινία «Ο άνθρωπος που σκότωσε τον Λίμπερτι Βάλανς» (1962) του Τζον Φορντ

Σχόλιο για την ταινία «Old joy» (2006) της Kelly Reichardt

Το φάντασμα της αμερικάνικης ελευθερίας – για την ταινία «American honey» (2016) της Άντρεα Άρνολντ

Για την ταινία «The rider» (2017) της Chloé Zhao

Για την ταινία «Κινήσεις στο σκοτάδι» (2013) της Kelly Reichardt

Για την ταινία «Νέμεσις» (1936) του Fritz Lang

Σχόλιο για την ταινία «Ingeborg Holm» (1913) του Victor Sjöström

Σχόλιο για την ταινία «Tabu» (2012) του Miguel Gomes

Σχόλιο για την ταινία «Η Αλίκη στις πόλεις» (1974) του Βιμ Βέντερς

«Το τανγκό του Σατανά»: σχόλιο για το μυθιστόρημα του Laszlo Krasznahorkai και για την ταινία του Bela Tarr

Από τον Ξένο του Αλμπέρ Καμύ, στους περιπλανώμενους του Τζον Φορντ – Για την ταινία «Μακριά από τους ανθρώπους» (2014) του David Oelhoffen

Διασχίζοντας τη σύγχρονη Κίνα με οδηγούς τον σκηνοθέτη Jia Zhang-ke και την ηθοποιό-μούσα του Zhao Tao

Σχόλιο για την ταινία «Η τύχη» (1987) του Κριστόφ Κισλόφσκι

Τo τίμημα της διαφορετικότητας – για την ταινία «Μια νέα γυναίκα» (2017) της Λεονόρ Σεράιγ

Η «Καλόγρια» του Ντιντερό στο σινεμά

Η άγνωστη γλώσσα – για την ταινία «Η φυλή» (2014) του Μίροσλαβ Σλαμποσπίτσκιι